«جو هيامز» در كتاب «ذن در هنرهاي رزمي» نقل مي‌كند:

روزي با حريف بسيار ماهري مبارزه داشتم. وقتي ديدم نمي‌توانم به سادگي بر او غلبه كنم، سعي در حركات خدعه‌آميز براي فريب داور و گرفتن امتياز نمودم، درحالي‌كه استاد پاركر شاهد مبارزه ما بود. پس از پايان مبارزه مرا صدا كرد و با گچ خطي را روي زمين كشيد.

-     پرسيد: «چگونه مي‌توان اين خط را كوتاه كرد؟»

من خط را بررسي كرده و جواب‌هايي به او دادم از جمله اين كه مي‌توان خط را تكه‌تكه كرد تا كوتاه ديده شود. او سرش را تكان داد و خط ديگري كه بلندتر از خط قبلي بود، در كنار آن كشيد.

-     گفت: «حالا اين خط چطور به‌نظر مي‌رسد؟»

-     جواب دادم: «خوب، كوتاه‌تر»

-     استاد پاركر گفت: «هميشه بهتر است كه قابليت‌هاي خود را كه مانند اين خط است، افزايش دهيد. نه اين‌كه سعي در تخريب ديگران و كوچك نشان دادن قابليت‌هاي ديگران داشته باشيد»

اين درسي است كه سال‌ها در گوش من مانده و هميشه سعي در افزايش كارايي و مهارت‌هاي خود در مقابل حريف‌هاي ديگر داشته‌ام.

براي بزرگ كردن خود، با بدگويي، خدعه و نيرنگ، سعي در تخريب ديگران نكنيد. در غير اين‌صورت مطمئن باشيد كه ديگران نيز اين‌كارها را در مقابل شما انجام خواهند داد. براي ايجاد رقابت مثبت و فضايي سالم، بايد در افزايش قابليت‌هاي خود بكوشيد.

استاد «اياما» در كتاب «طريقت كيوكوشين» مي‌نويسد:

هنگامي كه در هنرهاي رزمي اثري از رقابت و مسابقات نباشد، در واقع تبديل به چيزي شبيه رقص چيني مي‌شود. در اين‌صورت به‌جاي توانايي و شاسته‌سالاري، سياست بر كلاس‌ها و عرصه ورزش حاكم خواهد شد. پيدايش هنرهاي رزمي براي تكامل جسمي و روحي انسان و كسب پيروزي است. به همين دليل در هنرهاي رزمي، نياز به حضور سبك‌هاي مهم، رقابت و مسابقات ضروري مي‌باشد. قبل از جنگ جهاني دوم، دو مكتب جودو در ژاپن رواج داشت. «كودوكان» كه با مهارت در پرتاب حريف شناخته مي‌شد و «بوتوكوكاي» كه در فنون گلاويز شدن در خاك مشهور بود. رقابت بين اين دو سبك، پويايي و شادابي خاصي به اين ورزش داده بود. اما با ادغام اين دو سبك، از سرعت پيشرفت و تنوع آنها كاسته شد.

سعي كنيد تكنيك‌ها را تا حد امكان، كامل و صحيح اجرا كنيد. براي اين‌كه مبارز خوبي شويد، نيازي نيست كه صدها فن و تكنيك را بياموزيد. در يك مبارزه واقعي، عملاً فقط چند تكنيك مشخص ردّوبدل مي‌شوند، آن هم با سرعت و دقت زياد. اين‌ها ضرباتي هستند كه بيش‌ترين كاربرد و امتياز را دارند. بنابراين كافي است كه آنها را تمرين كرده و چند تكنيك را به عنوان شگرد مبارزاتي خود، گسترش دهيد. به اين ترتيب مي‌توانيد مبارز خوبي شويد و سپس به توسعه و تمرين بر روي مهارت‌هاي ديگر بپردازيد.