تكواندوي بانوان استان قم

|
|
هنگام ترس، تظاهر به شجاعت كنيد |
|
|
در يكي از اردوهاي تمريني كه شاگردان خود را براي تمرين مشترك با يكي از اساتيد مطرح كشور برده بودم، ديدم كه شاگردان تيم ميزبان براي آمدن در ميدان بيقراري ميكردند و وقتي استاد، داوطلبي براي مبارزه ميخواست، همه دست بلند كرده و سعي در جلب توجه استاد و انتخاب شدن داشتند. اما عليرغم آمادگي خوبي كه تيم ما داشت، بعضي از بچههاي ما زمينگير شده بودند! انگار جوّ سالن و اسم و عنوان تيم ميزبان آنها را گرفته بود. انرژي و انگيزه آنها نيز موجب تضعيف روحيه بچهها شده بود. كسي داوطلب نميشد و وقتي يكي را صدا ميزدم، با نگراني و ترديد وارد زمين شده و بهراحتي ميباختند! آنها اعتقاد پيدا كرده بودند كه حريف بسيار قويتر است و ما نميتوانيم مثل آنها كار كنيم. خيلي زود فهميدم كه آموزشهاي من اگرچه خوب و مفيد بودند، اما كافي نبوده و لازم است براي بچهها يك دوره جسارت و «روداري» بگذارم. زيرا يك مبارز هرچقدر هم كه كاركرده باشد، ولي در ظاهر و چهره، حتي در رقص پا علائمي از يك مبارز جسور و شجاع نداشته باشد، نميتواند موفقيتي كسب كند. پس ژست افراد قوي را گرفتن و اداي افراد شجاع را درآوردن، واقعاً به انسان روحيه داده و او را شجاع ميكند. بنابراين يكي از شاگردان شلوغ و پرانرژي خود را بعنوان «خطشكن» انتخاب كرده و به او گفتم كه «وقتي داوطلب خواستم، بلند شو و شلوغ كن، من انتخابت نميكنم، فقط شلوغ كن!» خيلي زود اين روش مفيد واقع شد و بچههاي ديگر هم دست بلند كرده و سعي در پيشيگرفتن از هم داشتند. جوّ شكسته شد و حالا نوبت عمل بود. يكي از بچههاي جسور را انتخاب كردم و قبل از رفتن به زمين به او گفتم: «برد يا باخت اصلاً مهم نيست، فقط شلوغ كن، كيهاپ بكش و موقع مبارزه از اون اداهاي هميشگي دربيار، اگر تونستي جوّ بچهها را بشكني، پيش من يه جايزه خوب داري!» وقتي دوتا ضربه سر خوب از حريف گرفت، فرياد تشويق بچهها سالن را ميلرزاند. بچهها يكي بعد از ديگر وارد زمين شده و درخشش خوبي داشتند. درآخر هم مربي ميزبان سه نفر از آنها را بعنوان برتر معرفي كرده و مورد تشويق قرار گرفتند. شجاع باش. حتي اگر قلباً شجاع نيستي، تظاهر به شجاعت كن. هيچ كس تفاوتش را نخواهد فهميد! |
||
|
2نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم دی 1387 توسط سخايي وطن |
|
||