يكي ديگر از رد پاهاي گوساله، ضرب و شتم هنرجويان تازه وارد به بهانه بدن‌سازي است. درحالي كه حداقل تا سه ماه طول مي‌كشد تا بدن آنها به ورزش عادت كرده و سفت شود!!! البته اين نوع خشونت در رشته تكواندو وجود ندارد. حداقل تا آنجايي كه من مي‌دانم! اما شيوه‌هاي ديگر خشونت ورزشي هنوز هم ديده مي‌شوند. براي مثال مربي يكي از دوستان ما در زماني كه وي كمربند سفيد بوده و به‌تازگي تكنيك آپ‌چاگي را آموزش مي‌ديده است، با پرتاب كيسه شني بزرگ و سنگين، او را مجبور مي‌كرده تا به آن ضربه بزند. و لازم به گفتن نيست كه خرابي مفصل زانو و درد كمر را براي تمام عمر به او هديه داده است. حتي سخت‌كاري فولاد در كوره‌هاي عمليات حرارتي نيز تابع دستورالعمل مشخصي بوده و بايد شدت حرارت را به‌صورت ملايم افزايش داد تا فولاد دچار تنش و شكستگي نگردد. به ياد داشته باشيم كه ورزش تكواندو با هزار ساعت تمرين شروع شده و با ده‌هزار ساعت تمرين، به اوج خود مي‌رسد.

اغلب كساني كه اين كار را مي‌كنند، هيچ دليل عقلي و منطقي براي آن ندارند، بلكه تبعيت از آموخته‌ها و استاد خود مي‌كنند. اين قاعده درستي نيست كه چون به ما اين‌گونه تمرين مي‌دادند، پس ما هم بايد همان‌طور عمل كنيم. و «كما آباءنا الاولون» رفتار كنيم. پيروي كوركورانه و گوسفندي از روش‌هاي غلط، ما را به نتيجه مطلوب نخواهد رساند.