حفظ انرژي با تنفس درست

تنفس، روش دم و بازدم يكي از مهمترين موضوع ها هنگام انجام تمرينات و حركات ورزشي هستند. نفس كشيدن صحيح و درست مي‌تواند انرژي زيادي را براي بدن حفظ كند و همچنين بدن را سالمتر نگه دارد در حالي كه روش غير صحيح آن مي‌تواند انرژي زيادي از بدن بگيرد و به سلامت بدن آسيب وارد كند. تنفس صحيح همچنين باعث مي‌شود تا انتقال و تأمين خون از قلب به رگهاي بدن، بهتر و مرتب‌تر انجام پذيرد. اين موضوع به عملكرد بهتر سيستم لنفاوي انسان نيز كمك مي‌كند. فراموش نكنيد كه البته نوع هوايي كه تنفس مي‌كنيد نيز بسيار مهم است. هواي تنفس شونده – به ويژه هنگام انجام تمرينات و حركات ورزشي - مي‌بايست پاك و غير آلوده باشد.

 روش صحيح تنفس در حين ورزش

توجه داشته باشيد كه هنگام تمرينات و فعاليت ورزشي، تنفس خود را ريتميك و به صورت منظم انجام دهيد . همچنين دقت كنيد كه تا حد امكان آرامش را حفظ كنيد و از تند نفس كشيدن جلوگيري كنيد.سعي نكنيد تا با دهان نفس بكشيد البته براي خارج كردن سريعتر هوا مي‌توانيد از دهان استفاده كنيد اما براي كشيدن آن اصلا از دهان استفاده نكنيد البته در ورزش شنا تنفس از راه دهان منعي ندارد و بلكه لازم است تا هواي بيشتري را ذخيره کنيد. 

به‌كارگيري دهان براي عمل دم باعث مي‌شود تا هوا به حجم نامشخص (زياد) وارد بدن شود بدون اينكه فيلتر شود. بيني با فيلترهايي كه در قسمت ورودي خود دارد، هواي دم را پاك سازي مي‌كند. همچنين بيني با حجم كمتري كه دارد باعث مي‌شود تا حجم هواي دم كنترل شده و به مقدار مورد نياز باشد.تنفس از دهان باعث خشكي دهان و گلو مي‌شود كه اين موضوع به خشك شدن آب بدن و كسري انرژي كمك مي‌كند.

روش توصيه شده اين است كه دم از راه بيني و بازدم از راه دهان انجام گيرد. در اين روش البته بهتر است كه هنگام كشيدن هوا، دهان كاملاً بسته باشد البته روش دم و بازدم از راه بيني بيشتر توصيه مي‌شود. در اين حالت دهان در هر دو حالت (دو و بازدم) كاملاً بسته است اما چگونگي تنفس نيز امري بسيار مهم است. براي كشيدن تنفس، نگه داشتن نفس در بدن و بيرون دادن آن مدت زماني نسبي لازم است تا حركت ريتميك حفظ شود، كه اين موضوع در هنگام انجام تمرينات امر مهمي است. همانطور كه قبلاً نيز اشاره شد، آرامش در تنفس لازم است تا حفظ شود.

 روش تنفس درست پس از ورزش

بعد از انجام تمرينات يا هنگام استراحت بين هر تمرين، سعي كنيد تا به صورت عميق در روش زير چند مرتبه تنفس كنيد:

اگر براي مثال يك ثانيه را صرف كشيدن نفس عميق مي‌كنيد، 4 برابر آن‌را (چهار ثانيه) مي‌بايست براي نگه داشتن نفس در بدن صبر كنيد. سپس در زمان دو برابر آن (دو ثانيه) بايد نفس را بيرون دهيد. اين مدت زمان‌ها بستگي به نوع نفس كشيدن شما دارد اما نسبت‌ها مي‌بايست رعايت شوند. يعني اگر دم دو ثانيه به طول انجامد، نگه داشتن آن بايد 8 ثانيه طول كشد و بازدم نيز 4 ثانيه.اين نوع روش تنفس چه براي كساني كه ورزش مي‌كنند و چه كساني كه نمي‌كنند، در روز 3 مرتبه 10 باري توصيه مي‌شود. يعني 10 بار صبح، 10 بار عصر و 10 بار قبل از خواب.

ماساژ، دوپينگ بي‌خطر

براي مسابقات قهرماني كشور، انتخابي تيم ملي آماده مي‌شدم. حدود سه هفته تا مسابقه مانده بود من در روز 2 وعده تمرين مي‌كردم، بدنم بسيار خسته شده بود و احساس مي‌كردم كه يك وزنه 100 كيلويي رو بهم بستن و هر كجا كه مي‌رفتم اين وزنه با من بود.

 هر كاري مي‌كردم كه از شر اين خستگي و احساس سنگيني رهايي پيدا كنم نمي‌شد، حتي استخر وسونا و جكوزي هم مي‌رفتم تنها اثري كه برام داشت اين بودكه خسته تر مي‌شدم، تا اينكه يه روز كه به استخر رفته بودم چشمم به تابلويي افتاد كه به ديوار نصب شده بود و روي آن نوشته شده بود:اتاق ماساژ.

كمي با خودم فكر كردم كه آيا ماساژ مي‌تونه برام مؤثر باشه يا نه، بالاخره دلم زدم به دريا و رفتم داخل اتاق ماساژ، تخت ويژه اي آنجا بود بر روي آن دراز كشيدم و يك 15 دقيقه مرا ماساژ دادند. نتيجه فوق العاده بود، پس از ماساژ چنان احساس سبكي و راحتي مي‌كردم كه انگار تازه از مادر متولد شده بودم. تمام خستگي‌ها و احساس سنگيني از من دور شده بود و جاي آن را احساس سبكي، شادابي و طراوت مي‌كردم.

 ماساژ عبارت است از يك سري حركات ريتميك و نظام يافته كه بر روي عضلات و بافت‌هاي نرم بدن انجام مي‌شود ويا به عبارت ديگر ماساژ عبارت است از دست ورزي بر روي بافت‌هاي نرم بدن.اين درمان به رهايي از استرس وفشار عضلاني و درد ناشي از صدمات وسرعت بهبود ناراحتي‌هاي حاد و مزمن كمك مي‌كند.

بهترين نوع ماساژ، ماساژي است كه با دست داده مي‌شود. چون اولا دست قابل انعطاف است و مي‌توان آن را به هر شكلي در آورد، ثانيا اختلاف حرارت دست ماساژدهنده به بدن شخصي كه ماساژ روي بدنش انجام مي‌گيرد متفاوت است اين خود عاملي است در جهت تسكين بخشيدن و احياي انرژي اعصاب، در صورتي كه دستگاه‌هاي مكانيكي فاقد اين خواص هستند.

 

اثرگذاري ماساژ

معمولا انواع ماساژ با يك مكانيسم مشابه بر روي بدن اثر مي‌گذارند. زماني كه ماهيچه بيش از حد فعاليت دارد تجمع مواد زايد از جمله اسيدلاكتيك مي‌تواند باعث درد، گرفتگي. حتي اسپاسم عضلاني شود. ماساژ بطور عام و ماساژ سوئدي به طور خاص، گردش خون و جريان لنفاوي را بهبود بخشيده، مواد غذايي و اكسيژن تازه را به بافت‌هاي مزبور مي‌رساند و به خروج مواد سمي و بهبودي كمك مي‌كند.همچنين عضلات در حال كشش مي‌توانند به رگهاي خوني و اعصاب فشار آوردند و با محدود كردن جريان خون باعث ايجاد درد شوند. با ماساژ منطقه مورد اثر، به تدريج فشار عضله بر اعصاب درگير كاهش يافته و درد كاهش مي‌يابد. همين مكانيسم در بهبود عضلات آسيب ديده با ماساژ باعث سودمندي آن است.علاوه بر اين، ماساژ باعث افزايش اندروفين‌ها (نابود كننده‌هاي درد) و افزايش ترشح هورمون سروتونين (تعديل كننده خلق و خوي) مي‌شود. همچنين ثابت شده كه هورمون استرس (كورتيزول) را آزاد مي‌نمايد. به همين دليل ماساژ اغلب به عنوان يك درمان تكميلي براي افرادي كه سيستم ايمني آنها بر اثر استرس تضعيف شده توصيه ميشود.

 

فوايد ماساژ:

1- اثر موضعي:شامل اثر بر روي جريان خون، پوست و بافت پيوندي و عضله و تغيير تنوس عضلاني است.

2- اثر عمومي:شامل اثر بر روي اعصاب نباتي، علامت تأثير آن روي اعصاب – آرامشي كه بعد از ماساژ مشاهده مي‌شود و تغيير ضربان نبضي كه كم يا زياد مي‌شود.

 

موارد استفاده از ماساژ:

در تمام مواردي كه تقليل درد و تورم و مبليزه كردن (روان كردن) مفصل يا نرم كردن عضله مورد نظر باشد. در شكستگي‌ها و دررفتگي‌ها و ضرب ديدگي‌ها پس از طي دوره بيماري، از ماساژ استفاده مي‌شود. همچنين براي آماده كردن بدن جهت كارهاي بدني شديد وازدياد جريان خون از اين روش سود مي‌برند.

 

موارد احتياط در ماساژ درماني:

·         در صورتي كه مبتلا به تب بالا، التهاب، عفونت، يرقان يا بيماري عفوني پوستي هستيد از ماساژ اجتناب كنيد.

·         روي زخم‌هاي باز يا سوختگي يا موضع حراحت قبلي ماساژ انجام ندهيد. در كوفتگي يا رگ به رگ شدن، ماساژ را بمدت 24 ساعت به تأخير بيندازيد.

·         در صورت ابتلا به يك بيماري مزمن، مانند سرطان يا بيماري قلبي، قبل از انجام ماساژ با پزشك خود مشورت كنيد.

 

انواع ماساژ:

ماساژ با دست، ماساژ با فشار آب (جكوزي) و ماساژ با دستگاه‌هاي مكانيكي (ويبراتور) از جمله انواع ماساژ هستند.

امروزه در اكثر تيم‌هاي ورزشي (چه تيم‌هاي داخلي و چه تيم‌هاي ملي) در هنگام تمرين‌ها يك ماساژور حرفه اي حضور دارد و تمام بازيكنان در پايان تمرين ويا مسابقه چند دقيقه اي را ماساژ مي‌بينند.اين كار در جهت رفع خستگي، افزايش كارايي ورزشي، درمان آسيب‌هاي قديمي يا جديد است.

يك نكته بسيار مهم اين است كه بدن خود را براي ماساژ در اختيار هر كسي قرار ندهيد، متاسفانه برخي از افراد سودجو خود را به عنوان ماساژور‌هاي حرفه اي معرفي مي‌كنند اما دريغ از يك حركت درست و صحيح !!!

يك ماساژ بد (آن هم براي رفع آسيب‌هاي ورزشي و درمان اسپاسم‌هاي عضلاني) نه تنها سبب بهبود آنان نمي‌شود بلكه باعث وخامت آسيب و تشديد دردهاي عضلاني مي‌شود. بنابراين بدن خود را براي ماساژ به دست حرفه‌اي‌ها بسپاريد.

(تبیان)

تمرینات گله‌ای !!!

عده‌ای معتقدند كه گرم‌كردن اول کلاس برای تمام افراد بدون در نظر گرفتن سن و استقامت بدنی ورزشکاران، به یک شکل و با یک زمان یکسان اجرا می‌شود و به این گونه تمرینات، تمرینات گله‌ای می‌گویند. آنها معتقدند كه یک مبارز حرفه‌ای و صاحب‌نام نباید نرمش‌هایی را انجام دهد که یک تازه وارد کمربند سفید انجام می‌دهد! این مبارز می‌تواند در مدت چند دقیقه بدن خود را گرم کرده و به آمادگی لازم برسد و هیچ نیاز نیست که پابه‌پای دیگر ورزشکاران 30 الی 40 دقیقه نرمش‌های ابتدایی و پیش‌پا افتاده برای گرم کردن مفاصل و بدن خود انجام دهد!

 

اگرچه با بخش‌هایی از این نظر موافقم كه تمرینات حرفه‌ای (نه گرم‌كردن) افراد حرفه‌ای باید متفاوت از افراد مبتدی باشد، اما اصل این نظر مورد اشكال است. خوب است از مربیان سرشناس و مبارزان حرفه‌ای و صاحب‌نام بپرسید كه علت زانودرد شما چیست؟ و چرا سن اوج تكواندو این‌قدر پایین است؟ چند مبارز صاحب‌نام می‌شناسید كه به علت آسیب‌دیدگی برای همیشه كنار گذاشته شده‌اند؟ اگرچه دوست دارم مطلب را ادامه بدهم، اما به‌دلیل فرصت كم فقط به ذكر این نكته اكتفا می‌كنم كه ترشح ماده چرب سینوویال از كیسه‌های (بورس) مفاصل، حداقل 20 دقیقه پس از گرم‌كردن بدن، شروع شده و ضمن محافظت از مفاصل، عملكرد آنها را روان‌تر می‌كند. (به كتاب آناتومی حركت مراجعه فرمایید)

ترشح هورمون‌های كبدی نیز 20 تا 30 دقیقه پس از گرم‌كردن، آغاز شده و موجب حركت چربی‌ها و آمادگی برای ایجاد گلیكوژن موردنیاز می‌گردد. ریاست محترم هیئت تكواندو، آقای افكاری كه از پیش‌كسوتان استان و مبارزین با سابقه می‌باشند. در این‌خصوص نظر جالبی دارند: «من همیشه قبل از مسابقات نیم ساعت خودم را گرم می‌كردم. همه می‌گفتند: خودت را خسته نكن، داری اشتباه می‌كنی! اما من وقتی وارد زمین می‌شدم، احساس می‌كردم تازه انرژی گرفته‌ام و ابداً خسته نمی‌شدم

به‌نظر می‌رسد مشكل بر سر مفهوم گرم كردن بدن در ابتدای كلاس است. در واقع این تصور نادرست است که گرم كردن یعنی با بالا بردن درجه حرارت بدن و بیش‌تر عرق کردن. بسیار دیده و شنیده‌ام كه در رده‌های بالا، متاسفانه انعطاف‌پذیری بسیار كمی دارند. انعطاف اصل اول تكواندو است درحالی كه می‌بینیم هرچه رده افراد بالاتر می‌رود، بدن‌ها خشك‌تر است. این موضوع اگرچه كلّیت ندارد، اما غالب است. علت آن هم همین تصور غلط است كه هرچه كسوت و رده بالاتر می‌رود، گرم‌كردن و نرمش ابتدایی و بی‌ارزش جلوه می‌نماید. حتی در برخی از كلاس‌ها، رده‌های بالا خود را ملزم به حضور در نرمش ندانسته و در گوشه‌ای برای خود كار می‌كنند. تا جایی كه اغلب مربیان حتی حاضر به نرمش دادن در كلاس نبوده و نرمش را وظیفه ارشد می‌دانند!

با كمی تأمل و تحقیق، می‌بینید كه این عقیده غلط كه متأسفانه عمومیت یافته، آفت رشد تكواندو است. البته می‌توان با 5 دقیقه یا حتی كم‌تر (مخصوصا در فصل گرما) هم گرم شد، اما این بستگی دارد كه گرم‌شدن را درچه چیزی بدانیم؟ بالا رفتن حرارت و عرق ریختن، یا آماده شدن كلیه سیستم‌های بدن برای یك فعالیت ورزشی شدید؟

استفاده از تردميل در منزل

ضرورت ورزش را به‌عنوان جزئي از وجود انسان نمي‌توان انكار كرد، چون عضلات انسان يا ورزش رشد كرده و در اين صورت كمتر دچار آسيب مي‌شود. اگر قصد کنترل وزن, بدن‌سازي و يا ارتقاء سلامتي‌تان را داريد، پياده‌روي و دويدن بهترين کار است. (البته در فضاي باز بهتر است). اين ورزش‌ها نياز به تجهيزات خاصي نداشته و هيچ استعداد خاصي را نيز نمي‌طلبند. اما مشکل اينجا است که راه رفتن يا دويدن تقريبا کاري نشدني است. زيرا:

1)   در حال حاضر و با وضعيت موجود شهر‌نشيني، امكان استفاده از مجموعه‌هاي ورزشي بيرون از منزل براي همه وجود ندارد و خيلي از افراد در اين زمينه با محدوديت مواجه هستند.

2)      ورزش بدون همراه اصلاً دل‌چسب نيست و حتماً بايد يکي دو نفر را هم با خود همراه کنيم.

3)   اغلب شرايط آب و هوايي در فصول مختلف سال اجازه ورزش در هواي باز را نمي‌دهد. روزهاي باراني, برفي, گرم و سرد سال زياد هستند.

4)      پياده‌روي در کوچه و خيابان, چندان امن به نظر نمي‌رسد.

5)   محدوديت‌هاي زيادي براي ورزش بانوان (حتي در سالن‌هاي ورزشي) وجود دارد و خانم‌ها براي ورزش از فضاي سبز و پارک‌ها سهم بسيار ناچيزي دارند.

يکي از تجهيزات ورزشي که مي‌تواند سلامتي شما را تضمين کند دستگاه تردميل است، که انجام ورزش‌هاي هوازي را بسيار آسان و راحت مي‌کند.  با استفاده از تردميل مي‌توانيد در هر ساعت از شبانه روز، در منزل خودتان ورزش کنيد و از يک تمرين ورزشي آسان لذت ببريد.

 

 

 

راه‌رفتن و دويدن كاري است كه ما مي‌توانيم انجام دهيم، اما اكثر اوقات براي انجام دادن آن‌ها به اندازه كافي انگيزه نداريم. اغلب گرفتار کارهاي روزمره شده و ورزش را فراموش مي‌کنيم. يا حداکثر پس از چند دقيقه خسته شده و به دنبال کارهاي خود مي‌رويم!

تردميل‌ ابزاري ورزشي است كه براي راه رفتن، دوي آهسته و دوي سريع در فضاي منزل ساخته شده، و امکانات جالب ديگري از قبيل نمايشگر ضربان قلب, مسافت طي‌شده و ميزان کالري سوزانده شده نيز در آنها وجود دارد. ويژگي مهم تردميل در اين است که ما را مجبور به حرکت مي‌کند, آن‌هم با يک نامه‌ريزي علمي. اگر هم کوتاهي کنيم, تسمه آن ما را به بيرون هدايت مي‌کند!

 

نکات مهم در رابطه با خريد تردميل:

1)   قدرت موتور تردميل بايد متناسب با وزن استفاده كنندگان باشد، چون خيلي از افراد دستگاهي با قدرت موتور پايين انتخاب مي‌كنند كه با فشار وارد آمده، دستگاه خراب و فرسوده مي‌شود.

2)   اگر شما يك ورزشكار حرفه‌اي نيستيد، اصلاً نيازي نيست براي شيب خودكار پول اضافي بدهيد. شيب كاربرد چنداني براي شما ندارد. ضمن اين‌كه استفاده نادرست از آن مي‌تواند منجر به آسيب‌هاي جدي زانو شود.

3)   افرادي كه دچار بيماري‌هاي قلبي‌-‌ عروقي هستند حتما بايد دستگاهي مجهز به سيستم كنترل ضربان قلب (HRC) كه بر روي سينه بسته مي‌شوند، خريداري كنند.

4)   متأسفانه نوع درجه يك اين وسايل ارزان نيست و همين باعث مي‌شود بسياري به سمت وسايل غيراستاندارد بروند. البته اگر بودجه شما براي اين كار كافي نيست، مي‌توانيد سراغ كاركرده آنها هم برويد. چون بسياري پس از خريدن آن انگيزه كافي براي كاركردن نداشته و بعداز مدتي كنار مي‌گذارند. بهتر است تردميلي بخريد كه هنوز گارانتي‌اش تمام نشده باشد.

5)      نصب و راه‌اندازي و کار کردن با تردميل بسيار راحت و آسان است.

6)      تردميل‌هاي با دکمه فشاري بسيار بهتر هستند چون شما مي‌توانيد به راحتي در حين انجام ورزش، آن را تنظيم کنيد. مدلي را انتخاب کنيد که صفحه نمايشگرش بزرگ باشد تا خواندن سرعت، شيب، زمان و مسافت را آسان‌تر شود.

7)   گارانتي دستگاه نيز يکي از گزينه‌هاي مهم مي‌باشد. دستگاه‌هاي خوب حداقل 5/2 سال ضمانت موتور و تسمه و 5 سال ضمانت مونيتور و ساير قطعات را دارند.

 

نکات مهم در رابطه با استفاده از تردميل:

1)   بايد بدانيم كه با چه سرعتي روي اين دستگاه راه برويم يا بدويم؟ چه شيبي را رعايت كنيم؟ چه زماني براي انجام اين ورزش در شبانه‌روز مناسب است؟ فراموش نكنيد بسياري از افرادي كه براي كاهش وزن به‌دنبال استفاده از اين دستگاه مي‌روند، افراد چاق و مسن مي‌باشند كه اغلب داراي مشكلات مفصلي هستند. چنين افرادي وقتي بدون برنامه از تردميل استفاده مي‌كنند، عوارض آنها چند‌برابر مي‌شود.

2)   بهترين زمان براي انجام اين ورزش 2 ساعت قبل از غذا خوردن است. در اين مدت از هيچ‌گونه ماده كافئين‌دار (مانند چاي و قهوه) نبايد استفاده شود، چون اين مواد ضربان قلب را بالا مي‌برند.

3)      لباس فرد بايد نخي آزاد، و مناسب باشد. در غيراين صورت تهويه پوستي درست انجام نمي‌گيرد.

4)      دماي اتاق بايد مناسب بوده و فضاي اتاق داراي تهويه خوب و غني از اكسيژن باشد.

5)      براي بهبود اکسيژناسيون, حرف زدن, آدامس جويدن, خوردن و آشاميدن در حين ورزش ممنوع است.

6)      مراقب باشيد با پاشنه ندويد. براي دويدن بهتر مي‌توانيد از کفش سبک با کفي نرم استفاده کنيد.

7)   آب ولرم را با عسل (به نسبت 5 درصد) و کمي آب‌ليمو يا آب پرتقال مخلوط کرده و قبل, حين و بعد از تمرين اندک‌اندک ميل کنيد. مقدار آن بسته به فصل سال و ميزان تعرق بدن‌تان از يک‌چهارم ليتر تا يک‌ونيم ليتر مي‌باشد.

8)      تأکيد مي‌گردد بلافاصله پس از دويدن و گرم شدن بدن, اقدام به نرمش‌هاي کششي و يوگا کنيد. ورزش با کشش مزاياي بسياري دارد.

9)   نوشيدن آب‌ميوه‌هاي طبيعي (مانند آب‌سيب, آب انگور, آب پرتقال و آب هويج) و هيدروکربورات‌هايي مانند کشمش, خرما و انجير, بلافاصله بعد از تمرين, در کاهش اسيدوز بدن و افزايش سرعت ريکاوري عضلات نقش زيادي دارند. به ياد داشته باشيد که هيچ‌کدام از اين‌ها چاق‌کننده نبوده و براي بيماران ديابتي نيز مفيد هستند. اکيداً از مصرف سانديس, نوشابه‌ها و آب‌ميوه‌هاي مصنوعي خودداري کنيد.

10)  اگر براي كاهش وزن، افزايش نفس، بهبود سيستم قلبي‌عروقي و استقامت، ورزش مي‌كنيد بايد تنها در سيستم هوازي فعاليت كنيد. سيستم هوازي تنها راه تندرستي و سلامتي است. درحالي‌كه ورزش‌هاي غيرهوازي عوارض سنگين و مخربي دارند. اين سيستم سه ويژگي مهم دارد:

1)      حداقل 30 دقيقه با ريتمي منظم طول بكشد. در اين مدت توقف مجاز نمي‌باشد.

2)      عضلات بزرگ بدن مانند (عضلات ران و باسن) در آن دخالت داشته باشند. (مانند دوچرخه‌سواري و دويدن)

3)   تنفس فرد به شماره نيفتد. به اين معني كه در اكسيژن‌رساني اخلال ايجاد نشده تا بدن به‌صورت هوازي اقدام به سوزاندن چربي‌ها كند.

11)  برنامه‌هاي تردميل بسيار مفيد و علمي هستند, در آنها مدت زمان گرم‌کردن اوليه و سرد کردن پايان تمرين, رعايت شده است. حجم تمرين نيز اغلب به‌صورت پيش‌فرض 30 دقيقه است که حداقل زمان براي ورزش هوازي محسوب مي‌شود. شدت تمرين را نيز مي‌توان براساس توانايي شخص تنظيم کرد. به اين ترتيب با يک برنامه صحيح ورزش خواهيد کرد. به شرطي كه شدت آن را زيادتر از حدّ تحمل خود نكنيد.

     

12)  شرط اساسي در تمرين، كنترل تنفس و ضربان قلب است. شدت تمرين هوازي بايد به‌گونه‌اي باشد كه بدن وارد آستانه لاكتيك نشده و خون‌رساني به مغز، كبد و اعضاي حياتي بدن كاهش نيابد. در اين صورت سيستم قلبي‌عروقي، استخوان‌بندي و مفاصل، عضلات و تاندون‌ها، مغز و اعصاب و غدد بدن فعال‌تر شده و موجب نشاط و سلامتي انسان مي‌گردد.

13)  اغلب افراد از اصول تمرين مطلع نبوده و متأسفانه مربيان بدن‌سازي نيز دانش چنداني را به آنها نمي‌دهند. بسيار ديده مي‌شود كه اشخاصي با ايمان و پشتكار زياد، اقدام به ورزش غلط و حتي مخرب مي‌كنند. صبح ناشتا هنوز چشمان‌شان باز نشده روي تردميل پريده و با حداكثر سرعت ممكن به مدت يك‌ساعت و يا بيش‌تر مي‌دوند.

۱۴) نتايج تحقيقات دانشمندان دانشگاه آريستوتل يونان حاکي است، فعاليت‌هاي ورزشي که با شدت کمتري انجام مي‌شوند در کاهش وزن تاثير بيشتري دارند. به گزارش رويترز، اين دانشمندان با مطالعه بر روي 14 زن داراي وزن طبيعي و اضافه وزن و مقايسه تاثير راه رفتن با سرعت ملايم بر روي تردميل هفته‌اي 4 بار با راه رفتن با سرعت بيشتر در همين مدت، دريافتند، وزن کساني که به طور ملايم به انجام اين فعاليت ورزشي مي‌پردازند، پس از 3 ماه به طور ميانگين 3 کيلو و 171 گرم کاهش مي‌يابد اين در حالي است که وزن کساني که به انجام فعاليت ورزشي شديدتر مي‌پردازند، 1 کيلو و 812 گرم کاهش مي‌يابد.‌ (سلامت ايران)

۱۵)   متأسفانه بسياري از افراد خيلي زود خسته مي‌شوند چون اصول صحيح ورزش را نمي‌دانند. به همين دليل اين دستگاه در منزل بسياري از افراد در گوشه‌اي خاك مي‌خورد يا تبديل به چوب‌لباسي شده است.

۱۶) حركت روي تردميل با راه رفتن روي زمين متفاوت است. چون تسمه زير پاي فرد در حال حركت است. اگر سرعت حركت تسمه تردميل بيش‌از توان حركتي فرد باشد, در حقيقت تردميل فرد را مي‌دواند و وادار به برداشتن گام‌هاي بلند مي‌نمايد که اين ناهماهنگي، در زانوي فرد شوك ايجاد مي‌کند. پس هنگام دويدن روي اين دستگاه بايد مراقب باشيد تا سرعت دستگاه, بيش‌از توان شما نشود تا زانوي‌تان آسيب نبيند.

۱۷) استفاده از تردميل براي كودكان به هيچ وجه توصيه نمي‌شود چون آنها مهارت حركتي لازم را ندارند و ممكن است سبب سقوط و آسيب‌ديدگي‌شان گردد.

۱۸)  قبل از شروع حرکت تسمه, روي آن نايستيد. چون براي استارت اوليه فشار زيادي به موتور وارد مي‌شود. ابتدا پاهاي خود را روي کناره‌هاي تردميل بگذاريد و پس از شروع حرکت تسمه, روي آن راه برويد تا موتور دستگاه‌تان سال‌ها براي شما کار کند.

۱۹)  در حين تمرين, لزومي ندارد که دستان خود را به دسته‌هاي تردميل بگيريد. بهتر است دستان خود را آزادانه حرکت دهيد تا ضمن افزايش هماهنگي و تعادل حرکت, به تنفس بهتر خود نيز کمک کرده باشيد. تنها زماني که مي‌خواهيد ضربان قلب خود را چک کنيد, دست خود را روي سنسورهاي ضربان قلب که روي دسته‌ها قرار دارند, بگيريد و براي کسب نتيجه دقيق‌تر, کف دست خود را حداقل 30 ثانيه به سنسورها بفشاريد. البته دقت HRC كه بر روي سينه بسته مي‌شود و ضربان قلب را مستقيماً حس کرده و به تردميل ارسال مي‌کند, بيش‌تر از سنسور دسته‌ها مي‌باشد.

۲۰) در آخر به ياد داشته باشيد كه ورزش در منزل با تردميل به‌هيچ وجه قابل مقايسه با ورزش در باشگاه و يادگيري مهارت‌هاي ورزشي نيست! البته استفاده از تردميل براي من مفيد است! چون به دليل سرکشي و اداره کلاس شلوغي که دارم, زمان تمرين در کلاس واقعاً براي من محدود است, براي تکميل تمرينات و افزايش آمادگي خودم نياز به کار در خارج از ساعات کلاس دارم. (اين هم از مزاياي مربي شدن است!!!)

 

كاهش موضعي چربي، حقيقت يا ادعا؟

در دهه اخير نسبت محيط كمر به باسن، به‌عنوان يكي از روش‌هاي سنجش تناسب بدن و سلامتي مطرح شده و بعد از درصد چربي، به‌عنوان دومين شاخص چاقي پذيرفته شده است. مطالعات بسياري نشان داده‌اند كه داشتن نسبت بالاي 95/0 براي مردان و 80/0 براي زنان، احتمال بروز گرفتگي شريان قلب، فشار خون، چربي خون، مرض قند، سكته مغزي و سرطان را افزايش مي‌دهد كه اين امر ناشي از افزايش ذخاير چربي در شكم و احشاء داخلي مي‌باشد.

 

توزيع چربي در نواحي بدن انتخابي نبوده و به عوامل جنسيت، وراثت و هورموني بستگي دارد. به‌طور كلي تجمع و ذخيره چربي در مردان بيش‌تر در ناحيه شكمي است كه به آن چاقي سيبي شكل (Android obesity) گفته مي‌شود. درحالي‌كه در زنان ذخيره چربي بيش‌تر در ناحيه باسن و ران‌ها صورت مي‌گيرد كه به آن چاقي گلابي شكل (Gynoid obesity) مي‌گويند.

 

نحوه ذخيره چربي در بدن

همان‌طور كه مي‌دانيد، هرگاه ميزان كالري دريافتي از غذاها، بيش‌از كالري مصرفي باشد، مواد غذايي اضافي به روش‌هاي مختلف تبديل به انواع گليسيريدها شده و در بافت سلولي ذخيره مي‌گردند. مهم‌ترين سلول‌هايي كه ظرفيت بالايي براي ذخيره چربي دارند، «آديپوسيت» نام دارند كه تا 90 درصد از حجم آنها را چربي تشكيل مي‌دهد. با افزايش كالري مازاد و نياز بدن به ذخيره آنها، تعداد آديپوسيت‌ها افزايش يافته و چربي‌هاي مازاد در آنها انباشت مي‌گردند. اين سلول‌ها بيش‌تر در ناحيه شكم، باسن و ران‌ها تجمع يافته و گسترش كمتري در ساير نواحي بدن دارند.

 

نحوه استفاده بدن از ذخاير چربي

هرگاه بدن نياز به انرژي داشته باشد، با ترشح هورمون ليپاز از كبد، فرمان چربي‌سوزي صادر شده و در صورتي كه اكسيژن كافي براي سوخت‌وساز فراهم باشد، تري‌گليسيريدها هيدروليز شده و به گليسرول و اسيدهاي چرب تجزيه مي‌شوند. به اين ترتيب انرژي آزاد شده از طريق خون به قسمت‌هاي مختلف بدن منتقل شده و در اختيار سلول‌ها قرار مي‌گيرند. بنابراين براي استخراج ذخاير چربي دو عامل مهم بايد وجود داشته باشند:

1)    وجود اكسيژن كافي در خون براي هيدروليز چربي لازم است. به اين معنا كه تنها ورزش‌هاي هوازي قادر به چربي‌سوزي هستند و تمرينات با حجم و شدت زياد كه در سيستم بي‌هوازي انجام مي‌شود، از قند خون استفاده كرده و نقشي در تجزيه چربي‌ها ندارند.

2)    ترشح هورمون ليپاز از كبد كه وابسته به هورمون تيروئيدي بوده, موجب سوخت‌وساز چربي مي‌گردد. نكته مهمي كه بايد مورد توجه قرار گيرد اين است كه ترشح هورمون انسولين كه در سيستم بي‌هوازي لاكتات براي استفاده از ذخاير قندي گليكوژن ضروري است، اثر مهاري بر هورمون ليپاز داشته و موجب كاهش ترشح ليپاز و در نتيجه كاهش تجزيه چربي‌ها مي‌گردد. بنابراين ورزش‌هايي كه در سيستم بي‌هوازي لاكتات (قندسوز) مي‌باشند، امكان چربي‌سوزي و استفاده از ذخاير چربي را كاهش مي‌دهند. به همين دليل اغلب ورزشكاران که در این سيستم فعاليت می‌کنند، داراي نسبت چربي بالا و چاقی در ناحیه شکم هستند.

 

باتوجه به نحوه سوخت‌وساز چربي‌ها، از آنجا كه اكسيژن و هورمون‌هاي محرك لازم براي چربي‌سوزي در سراسر سيستم گردش خون پراكنده مي‌شوند، هيچ علت فيزيولوژي براي هيدروليز انتخابي چربي از يك موضع خاص وجود نداشته و اثبات نشده است:

1)    در تحقيقي كه در سال 1971 روي بازيكنان برجسته تنيس به عمل آمد، محيط بازو و ضخامت چربي دست برتر (يعني دستي كه راكت را مي‌گيرد) و دست غير برتر را اندازه‌گيري كردند. همان‌طور كه مشخص است، اگر فعاليت عضلات يك ناحيه، منجر به كاهش چربي در آن منطقه گردد، بايد ضخامت چربي دست برتر، كم‌تر از دست ديگر باشد. اما در عمل مشخص شده كه چنين نيست! و ضخامت چربي هر دو دست برابر بودند. بزرگي محيط بازوي دست برتر، ناشي از حجم عضلات آن بود و ارتباطي به بافت چربي نداشت.

2)    در سال 1984 گروهي از محققان اثر 27 روز برنامه تمريني شديد دراز و نشست را روي كاهش بافت چربي شكم و باسن بررسي كردند. شدت تمرين به‌صورت صعودي افزايش مي‌يافت. طوري كه در روز اول 140 بار و در روز بيست‌وهفتم 336 بار تكرار انجام شد. در پايان متوجه شدند كه هيچ تفاوتي از لحاظ نسبت كاهش بافت چربي در ناحيه شكم، زير كتف و باسن وجود ندارد. يعني چربي از همه نقاط بدن به يك نسبت كاسته شده بود. البته در چنين تمريناتي كه ممكن است شما هم تجربه كرده باشيد، در هفته‌هاي اول كاهش زيادي در محيط شكم به‌دست مي‌آيد كه ناشي از افزايش تنش عضلاني است نه كاهش ذخاير چربي.

3)    در تحقيق ديگري نيز بسياري از ابهامات در اين رابطه برطرف گرديد. در اين تحقيق 19 فرد چاق با وزن 150 كيلوگرم در دو مرحله وزن‌شان را كاهش دادند. در مرحله اول 46 كيلوگرم و در مرحله دوم، 28 كيلوگرم از وزن خود كاستند. نتايج بررسي‌ها نشان مي‌داد كه علي‌رغم كاهش وزن، تعداد سلول‌هاي آديپوسيت ثابت مانده و تنها حجم آنها كاهش يافته بود و اين كاهش حجم نيز براي تمام آديپوسيت‌ها به يك نسبت بوده است. اين تحقيق آشكار كرد كه اولا تعداد سلول‌هاي آديپوسيت ذخيره‌كننده چربي كه در طي مراحل چاق شدن، افزايش يافته بودند، در مرحله لاغري و كاهش وزن, كم نشده و ثابت مانده‌اند. ثانياً كاهش انتخابي چربي از يك يا چند موضع خاص امكان‌پذير نبوده و تمامي سلول‌هاي آديپوسيت به يك نسبت كاهش حجم مي‌يابند. به اين ترتيب بايد مراقب بود كه چاق نشويم. زيرا امكان بازگشت به چاقي حتي درصورت اتخاذ رژيم سخت غذايي، زياد است كه علت آن آمادگي بدن براي ذخيره هرچه سريع‌تر چربي‌ها و افزايش اشتها و پرخوري مي‌باشد.

 

بنابراين با استناد به مدارك علمي و تحقيقات معتبر دانشگاهي، مي‌توان به‌طور قاطع گفت كه هيچ مدركي وجود ندارد تا از كاهش چربي در نزديكي عضلات فعال حمايت كند. تحقيقات انجام شده در دو دهه اخير، تبليغات رسانه‌اي عده‌اي افراد سودجو را كه مدعي اختراع دستگاه‌ها و يا ژل‌هايي براي لاغري موضعي هستند ردّ مي‌كند.

 

اداره FTC آمريكا (The Federal Trade Commission) تبليغات كمربندهايي كه با تحريك الكتريكي عضلات، مدعي لاغري بدون نياز به ورزش بودند، را ممنوع كرده است. طبق قانون افراد از ادعاي كاهش وزن و يا افزايش حجم عضلات با اين دستگاه يا روش‌هاي مشابه منع شده‌اند. حتي در سال 2005 يك جراح ارتوپد در كاليفرنياي شمالي، به دليل حمايت تبليغاتي از اين دستگاه به پرداخت 175000 دلار جريمه محكوم شد و فروشگاه‌هاي زيادي نيز به همين ترتيب مجازات شدند.

لازم به ذكر است كه اين مسئله در مورد انواع لباس‌ها، كرم‌ها و ژل‌ها، قرص‌ها و برچسب‌ها نيز صادق است زيرا اغلب آنها عوارض جبران‌ناپذيري داشته و تا به‌حال هيچ ماده‌اي كشف نشده است كه بتواند بدون عوارض و به‌طور هوشمندانه به ناحيه‌اي خاص از بدن برود و چربي‌هاي آنجا را مصرف كند.

باندهاي لاستيكي و كشي، گن‌هاي تنگ، لباس‌هاي حرارتي تنها موجب دفع موضعي آب از بدن شده و هيچ تري‌گليسيريدي را تجزيه نمي‌كنند. بنابراين به دنبال استفاده از آنها، با مصرف كمي مايعات، آب از دست رفته جبران شده و كاهش محيطي انجام شده به سرعت به حال اول بازخواهد گشت.

اگرچه بازار تبليغات چنين وسايل تجاري هماره داغ است، اما زماني داستان غم‌انگيزتر مي‌شود كه مي‌بينيم عده‌اي با عناوين فريبنده‌اي چون متخصص و دكتر، در رسانه‌هاي جمعي اقدام به تبلغ و فروش چنين محصولاتي مي‌كنند.

در نهايت توصيه مي‌كنيم كه با استفاده از دو اصل ساده «رژيم غذايي مناسب» و «تمرينات هوازي» به زيبايي، تناسب اندام و سلامت جسمي و روحي برسيد. در پايان از همه اساتيد بزگوار دعوت مي‌کنم تا با ارائه نظرات خود ما را در اين تحقيق ياري کنند.

 

منابع:

فيزيولوژي ورزش و فعاليت بدني, جک‌اچ ويلمور, دکتر ضياء معيني, نشر مبتکران, 1384

فيزيولوژي پزشکي, گايتون - هال, دکتر حوري سپهري, نشر انديشه رفيع, 1385

ماهنامه دانشمند, شماره 522 فروردين 1386

 

تنفس صحيح هنگام تمرينات ورزشي

تنفس، (روش دم و بازدم) يکي از مهمترين موضوعات، هنگام انجام تمرينات و حرکات ورزشي هستند. تنفس صحيح و درست ميتواند انرژي زيادي را براي بدن حفظ كرده و بدن را سالمتر نگه دارد. در حالي که روش غير صحيح آن ميتواند انرژي زيادي از بدن بگيرد و به سلامت بدن آسيب وارد کند. تنفس صحيح همچنين باعث ميشود تا انتقال و تامين خون از قلب به رگهاي بدن، بهتر و مرتبتر انجام پذيرد. اين موضوع به عملکرد بهتر سيستم لنفاني انسان نيز کمک ميکند. فراموش نکنيد که التبه نوع هوايي که تنفس ميکنيد نيز بسيار مهم است. هواي تنفس شونده (بويژه هنگام انجام تمرينات و حرکات ورزشي) ميبايست پاک و غيرآلوده باشد.


روش صحيح تنفس

توجه داشته باشيد که هنگام تمرينات ورزشي، تنفس خود را ريتميک و از روي نظم کنترل کنيد. همچنين دقت کنيد که تا حد امکان آرامش را حفظ کنيد و از تند نفس کشيدن جلوگيري کنيد. سعي کنيد تا با دهان نفس نكشيد. البته براي خارج کردن سريعتر هوا ميتوانيد از دهان استفاده کنيد، اما براي کشيدن آن اصلا" از دهان استفاده نکنيد. تنفس از دهان، باعث خشکي دهان و گلو ميشود که اين موضوع به خشک شدن آب بدن و کاهش انرژي کمک ميکند. بکارگيري دهان براي عمل دم باعث ميشود تا هوا بدون اينکه فيلتر شود به حجم نامشخص وارد بدن گردد. بيني با فيلترهايي که در قسمت ورودي خود دارد، هواي دم را پاکسازي ميکند. همچنين بيني با حجم کمتري که دارد باعث ميشود تا حجم هواي دم کنترل شده و به مقدار مورد نياز باشد. روش توصيه شده اين است که دم از راه بيني و بازدم از راه دهان انجام گيرد. در اين روش البته بهتر است که هنگام کشيدن هوا، دهان کاملا" بسته باشد. اگرچه روش دم و بازدم از راه بيني بيشتر توصيه ميگردد. در اين حالت دهان در هر دو حالت (دم و بازدم) کاملا بسته است.

اما چگونگي تنفس نيز امري بسيار مهم است. براي کشيدن نفس، نگه داشتن نفس در بدن و بيرون دادن آن مدت زماني نسبي لازم است تا حرکت ريتميک حفظ گردد، که اين موضوع در هنگام انجام تمرينات امر مهمي است. همانطور که قبلا نيز اشاره شد، لازم است كه آرامش در تنفس حفظ گردد. كه اين كار به تمرين و تربيت سيستم تنفسي نياز دارد. بعد از انجام تمرينات و يا هنگام استراحت بين هر تمرين، سعي کنيد تا به صورت عميق در روش زير چند مرتبه تنفس کنيد:

اگر براي مثال يک ثانيه را صرف کشيدن نفس عميق ميکنيد، چهار برابر آن را (چهار ثانيه) ميبايست براي نگه داشتن نفس در بدن صبر کنيد. سپس در زمان دو برابر آن (دو ثانيه) بايد نفس را بيرون دهيد. اين مدت زمانها بستگي به نوع نفس کشيدن شما دارد. اما نسبتها ميبايست رعايت شوند. يعني اگر دم دو ثانيه به طول انجامد، نگه داشتن آن بايد هشت ثانيه طول کشد و بازدم نيز چهار ثانيه. اين نوع روش تنفس چه براي کساني که ورزش ميکنند و چه کساني که نميکنند، در روز سه مرتبه و هر مرتبه ده بار توصيه ميشود. يعني ده بار صبح، ده بار عصر و ده با قبل از خواب.

البته تغذيه نيز نبايد فراموش شود. اشخاص ورزشکار ميدانند که هنگام ورزش نبايد معده يا رودهشان پر باشد. چرا که اين موضوع به غير از مشکلاتي که به سلامت انسان وارد ميکند، باعث فشار به ريه نيز ميشود.

موفق باشيد...

تقويت سيستم تنفسي

بدن انسان براي ادامه حيات به سه عامل مهم نياز دارد: اكسيژن، آب و غذا. كمبود آب براي چند ساعت و كمبود غذا براي چند روز قابل تحمل است. اما كمبود اكسيژن در كمتر از 5 دقيقه منجر به مرگ مي‌شود. بنابراين تنفس مهم‌ترين نياز يك موجود زنده است. همان‌طور كه در مباحث قبل ذكر شد، تنفس و تامين اكسيژن كافي، براي حفظ قدرت و استقامت ورزشكار لازم است.

مهم‌ترين بخش از سيستم تنفسي ريه‌ها مي‌باشند. عضلات بين دنده‌اي و پرده ديافراگم، با انقباض و انبساط خود، عمل تنفس را انجام مي‌دهند. اما اين عضلات تمرين‌پذير نيستند و يا تاثير تمرينات بر روي آنها بسيار اندك مي‌باشد. تنها راه تقويت ريه‌ها، استفاده بهينه از حداكثر ظرفيت آنها مي‌باشد كه با تمرينات خاصي امكان‌پذير مي‌گردد. در جريان ورزش بيشينه، شدت فعاليت عضلات بين دنده‌اي و پرده ديافراگم بيش‌تر مي‌شود ولي بعيد به‌نظر مي‌رسد كه خسته شوند. (درد زير دنده‌ها در هنگام شدت تنفس، به علت كمبود اكسيژن در خون مي‌باشد)

 

 

سازگاري قفسه سينه با ورزش‌هاي گوناگون، اندك بوده و نظريه‌هاي موجود نشان مي‌دهند كه تمرين‌هاي بدني مزمن بر ساختار يا كاركرد ريه‌ها تاثير عمده‌اي ندارند. به همين دليل بر ساختار متابوليكي عضلات تنفسي، اثر ناچيزي مي‌گذارند. درصورتي كه اندام‌هاي تمرين‌پذير (عضلات حركتي و عضله قلب) برتري بيش‌تري نسبت به اندام‌هاي تمرين‌ناپذير ريوي داشته باشند، كاهش اكسيژن خون پيش مي‌آيد كه نشانه‌اي از عدم تناسب تهويه با نيازهاي متابوليكي ورزشكار است و اين كاهش اكسيژن‌رساني منجر به استفاده از سيستم بي‌هوازي براي تامين نياز بدن مي‌گردد.

ميزان تنفس با تهويه دقيقه‌اي سنجيده مي‌شود كه بيانگر ميزان هوايي است كه از ريه‌ها خارج مي‌شود. تهويه دقيقه‌اي، از حاصل‌ضرب حجم ريه در تعداد تنفس در دقيقه، محاسبه مي گردد. براي مثال حجم ريه يك فرد عادي 5/0 ليتر و تعداد تنفس او 12 بار در دقيقه مي‌باشد. بنابراين تهويه دقيقه‌اي اين فرد، 6 ليتر است. (6=12*5/0)

درخصوص اكسيژن‌رساني در ورزش‌هاي قندسوز، با كمال تعجب در خون سياه‌رگي ورزشكاران قندسوز، اكسيژن زيادي گزارش شده است. به اين معني كه درصد قابل توجهي از اكسيژن تحويل داده شده به عضلات، استفاده نشده و باز مي‌گردد! علت اين امر، سازگاري اندام‌هاي فعال با سيستم بي‌هوازي مي‌باشد كه عادت به استفاده از روش اسيد لاكتيك نموده و از اكسيژن دريافتي كاملا استفاده نمي‌كنند!

 

عوامل مؤثر در تنفس

1)     ظرفيت ريه‌ها

براي دم و بازدم هرچه بهتر، بايد از ظرفيت ريه‌هاي خود، حداكثر استفاده را ببريم. عمل تنفس با انبساط و انقباظ عضلات بين دنده‌هاي خارجي و عضله ديافراگم انجام مي‌شود. اگرچه ريه انسان عضوي تمرين‌پذير نيست! اما مي‌توان از ظرفيت موجود، حداكثر استفاده را نمود. براي اين‌كار، تمرين دم عميق از ناحيه شكم و بازدم كامل را هر روز انجام دهيد. دويدن آرام نيز روش خوبي براي افزايش بهره‌روي از ظرفيت ريه‌ها است.

2)     ميزان هموگلوبين بدن

در خون انسان، سلول‌هايي به نام گلبول‌هاي قرمز وجود دارد که حامل اکسيژن مورد نياز سلول‌‌ها مي‌باشند. آهن نقش مهمي در ساختن گلبول‌هاي قرمز خون و در حمل اکسيژن دارد. بنابراين آهن يكي از عوامل مهم در تنفس و اكسيژن‌رساني است و در استقامت و تنفس يك ورزشكار تكواندو، (به‌خصوص در مسابقات) بسيار مؤثر مي‌باشد.

3)     غلظت خون

افزايش غلظت خون، موجب كندي حركت خون در رگ‌ها شده و ضمن كاهش سوخت‌رساني به سلول‌هاي بدن، فشار مضاعفي نيز به قلب و عروق وارد مي‌سازد.

4)     درصد اكسيژن موجود در هوا

ورزش در هواي آزاد به تنفس سالم كمك مي‌كند. پياده‌روي و كوه‌نوردي از بهترين ورزش‌هايي هستند كه در هر شرايط و سني قابل اجرا مي‌باشند. لازم است به تمام مربيان و ورزشكاران عزيز خاطر نشان شود كه به تهويه و گردش هواي سالن‌هاي ورزشي، رساندن اكسيژن و تخليه دي‌اكسيد كربن و بوي عرق، توجه زيادي داشته باشند و از اين مهم غفلت ننمايند. در سالن‌هاي ورزشي با تهويه نادرست، كمبود اكسيژن سبب كاهش كارايي و خستگي زودرس ورزشكاران مي‌گردد. شما هم به راحتي مي‌توانيد بين تمرين در سالن‌هاي با تهويه خوب و سالن‌هايي كه در زيرزمين‌هاي بدون تهويه مي‌باشند، از لحاظ استقامت، سطح يادگيري و هوشياري ورزشكاران مقايسه به‌عمل آوريد.

 

ادامه دارد...