تحقيقات نشان داده‌اند كه بسياري از تفاوت‌ها ميان قدرت زنان و مردان در بستر تفاوت در چگونگي توزيع توده استخواني، عضلاني و چربي قابل توضيح هستند. دور بازوان زنان كوتاه و ضخامت پوست آن بيشتر از مردان است. اين تفاوت در توزيع چربي فراوان و توده ماهيچه اي اندك درمورد بسياري از تمايزات ميان قدرت دو جنس به حساب مي‌آيد. زنان حدود 66 تا 75 درصد پاهاي‌شان و 59 تا 60 درصد بازوان‌شان قوي است. تحقيقاتي كه از تفاوت‌هاي كلي ميان ماهيچه و چربي بدن زنان و مردان بدست آمده‌اند، نشان مي‌دهد كه بمنظور متعادل‌سازي توده استخواني بدن، ماهيچه بدن زنان در استقامت و سختي شبيه بدن مردان است.

در گذشته براين عقيده بودند كه تمرينات سخت براي زنان مفيد نيست. زيرا در افزايش قواي جسماني آنها تاثير ندارد. اما بسياري از تحقيقات اخير اين تئوري را نقض كرده‌اند. پروفسور جك ويل مور استاد دانشگاه تگزاس نشان داد كه پس از برنامه 10 هفته‌اي، زنان 29 درصد در وزنه‌برداري نشسته و 30 درصد در وزنه‌برداري ايستاده پيشرفت نشان داده‌اند. اين درحالي است كه مردان 17 درصد و 29 درصد در هر رشتة فوق الذكر پيشرفت كردند. با اين حال مردان عضلات پا و بازوان‌شان پرورش مي‌يابد حال آن‌كه در زنان چنين نيست. ويل مور چنين فرضيه‌پردازي كرد كه علت فزوني نيرو در زنان مرهون افزايش توانايي در تقويت رشته‌هاي ماهيچه‌اي و هماهنگ‌سازي حركات است.

اخيرا نتايج رسمي از تمام اين تحقيقات در باب تمرينات استقامت براي زنان، از سوي كميته قواي ملل و انجمن سلامتي در امريكا ارائه گرديد، آنان گزارش كرده اند كه:

1)      زنان، تندرستي، فعاليت‌هاي ورزشي و كاهش آسيب‌ها را بواسطه ورزش‌هاي استقامتي همانند مردان، بهبود مي‌بخشند.

2)      واكنش‌هاي رواني مردان و زنان در استفاده از ورزش‌هاي سنگين و تمرينات استقامتي مشابه است.

3)      زنان مي‌توانند همان تمرينات و تكنيك‌هاي قدرتي را كه مردان استفاده مي‌كنند، بكار ببرند.

4)      تفاوت آشكاري ميان جنسيت و توانايي نيروي جسمي در هر واحد از مقطع ماهيچه‌اي وجود ندارد. مردان عمدتا قدرت خالص و بيش‌تري نشان مي‌دهند، چون ابعاد بدن‌شان عريض‌تر و توده استخواني بيشتر از درصد چربي‌هاي‌شان است.

5)      زنان در پاسخ به تمرينات با مردان برابرند. اگر زنان ورزشكار بخواهند در تمرينات موفق شوند بايد اطمينان يابند كه ورزش‌هاي قدرتي جامع بطوركامل در فهرست تمرينات‌شان قرار مي‌گيرد. مسابقات براي تودة استخواني ضرري ندارند. اگر مي‌خواهيد برنده باشيد بايد به قواي خود خوش‌بين باشيد. بنظر من اين يك برتري ورزشي است.