توطئه غيرعمد
چندي پيش در روزنامه مطلبي را خواندم كه برايم جالب بود. نوشته بود كه همصحبتي دختران با هم، تأثير زيادي در افسرگي و مشكلات روحي و رواني آنها دارد! اين تيتر ابتدا مرا شوكه كرد، چون دختران جوان نياز عميقي به همصحبت، خصوصاً با گروههاي همسال خود دارند. اما با اندكي تفحص متوجه شدم كه واقعاً به نكته مهمي اشاره كرده است.
زيرا ذهن هر فردي بيچونوچرا برنامهريزي ميشود. مادران، پدران، معلمان، دوستان و افرادي كه در زندگي هر فرد نفوذ دارند، طراحان و برنامهريزان ذهن ناخودآگاه او هستند. آنان متأسفانه بدون توجه به تأثيرات زيانبخش و بار القايي منفيبافيها خود، ذهن ديگران را با اطلاعات ناهنجار و برنامهنويسيهاي منفي پر ميكنند.
موارد بسياري پيش آمده كه گروه دوستان، شاگرد خوبي را از درس و كلاس دلزده كردهاند! و يا با منفيبافيهای ناخواسته و نااميديهاي خود انگيزه تمرين و پيشرفت را از قهرمانان بهنام گرفتهاند! يا حتي بسياري از دختران تحت تأثير اينگونه ياوهگوييها از تشكيل زندگي و ازدواج وحشت دارند!
«ن.ب» از بچههاي مطرح استان و بسيار فعال بود. اما مدتي است كه ديگر بهطور جدي در كلاس حاضر نميشود و حتي در تمرينات تيم و مسابقات هم شركت نميكند، وقتي با او صحبت كردم، متوجه شدم كه عامل اصلي بيانگيزگي او، دوستاني هستند كه دور وبر او را گرفته و به عناوين مختلف وقتش را پر ميكنند. حالا او هم كه روزي الگوي ديگران بود، به بقيه ميگويد: «ول كن بابا، اين همه مدال آورديم به چه دردي خورد؟ خسته شدم! ميخوام شاد باشم!»
آنها اغلب در جمعهاي خودماني ساعتها مينشينند و از اين و آن غيبت ميكنند و دست آخر با تخريب روحي و رواني يكديگر ناخواسته موجب افسردگي، ناراحتي اعصاب و نااميدي هم ميشوند.
مولاي متقيان، حصرت علي(ع) ميفرمايند:
زبان درندهاي است كه اگر رها شود همه را ميدرد.