تكواندوي بانوان استان قم

انسان‌ها با تمركز و تقويت اين انرژي، قادر به اثرگذاري روي ديگران و حتي اشياء مي‌باشند. پژوهشگر معروف، «هاري پرايس» كه در سال‌هاي دهه 30 ميلادي در لندن، آزمايشات زيادي در خصوص قدرت‌‌هاي ذهني و روحي انجام داده است، در يك آزمايش جالب، از دختري كه توانايي‌هاي ذهني خوبي داشت، مي‌خواهد تا از فاصله‌اي دور، پيغامي را از طريق كليد دستگاه تلگراف مخابره كند. وي دستگاه را در ظرف شيشه‌اي قرار داده و دور آن را با حباب بزرگي كه از صابون و گليسيرين ساخته بود محصور مي‌كند. علي‌رغم تمام اين موانع، شاهدان تأييد كردند كه فرد مزبور توانست از فاصله دور چراغ كليد دستگاه را خاموش‌وروشن كند، در حالي كه حباب دست‌نخورده باقي مانده است. وي اعلام كرد كه از طريق تمركز و ارسال انرژي به كليد مزبور، قادر به انجام اين كار مي‌باشد.

تحقيقات انجام شده در ناساي آمريكا نشانگر آنند كه انسان قادر است بدون غذا زندگي كند. يكي از اين موارد خانم «گايري بالا» است. اين زن به مدت 56 سال غذا نخورد! او از انرژي‌هاي هوا و نور خورشيد تغذيه و بدن خود را شارژ مي‌كند. از او پرسيده شد: «مادر، فايده زندگي بدون غذا چيست؟» او گفت: «اثبات اين كه انسان چيزي نيست، جز روح، تشريح اين كه انسان قادر است با پيشرفت الهي، به جاي غذا،‌ با نور ابدي زندگي كند.» از ميان كشيش‌هاي مسيحي، كه بدون خوردن زندگي مي‌كردند، مي‌توان از «سينت ليدونيا» ، «اليزابت» از رنت، «سينت كاترين» از سينا، «دومينيكا لازاي»، «آنجلا» از فليگنو و بسياري ديگر نام برد. اگر انسان قادر باشد انرژي خود را از منابع كيهاني به دست آورد، پس مي‌تواند از پيامدهاي خارجي مصرف غذا جلوگيري كرده و به طول عمر خود كمك كند. (ماهنامه تپش، سه‌شنبه 29 دي‌ماه 1383)

يكي از اين افراد «دوراها بابا» بود، كه در سال 1989 درگذشت. بررسي شجره خانوادگي او نشان مي‌داد كه حداقل 250 سال سن دارد ولي وي عمر خود را 700 سال  ذكر مي‌نمود. او به تنهايي در كنار رودخانه «يومانا» در «ماتورا» بالاي سكوي چوبي 12 فوتي زندگي مي‌كرد. «بابا» هيچ‌گاه غذا نمي‌خورد و تنها از آب رودخانه مي‌نوشيد. وي ادعا مي‌كرد كه قادر است، به طور هم‌زمان در دو مكان مختلف باشد و قادر بود به مدت نيم ساعت بدون تنفس در زير آب باقي بماند. گفته‌اند، كه «بابا» زمان مرگش را پنج سال قبل پيش‌بيني كرده بود. افراد زيادي از سراسر جهان براي ملاقات با اين پيرمرد افسانه‌اي به هند مي‌رفتند. او در ميان سياستمداران بنام هند، از محبوبيت خاصي برخوردار بود. خانم «ايندرا گاندي»، آقاي «راجيو گاندي»، وزرا، كشيش‌ها، مرتاضان، فقير و غني همه براي ملاقات با «دوراها بابا» مي‌آمدند. «دكتر راجندرا پراشاد»، كه نخستين رئيس‌جمهور هند بود، مي‌گفت: زماني كه 73 سال داشتم، پدرم  مرا براي ديدن «بابا» به همراه برد. پدرم نيز در كودكي با پدش به ديدن «بابا» رفته بود. (ماهنامه تپش، سه‌شنبه 29 دي‌ماه 1383)

البته هدف از ذكر اين مطالب اين نيست كه تصميم بگيريد ديگر غذا نخوريد و يا از همين الان ديگر نفس نكشيد! بلكه فقط مي‌خواهيم بدانيد كه در اين دنيا چه مي‌گذرد. داشتن علم و معرفت (شناخت) نسبت به واقعيت‌هاي عالم، لازمه رشد و تكامل انسان است. دانستن نه تنها ضرري ندارد، بلكه موجب افزايش بار علمي و توانايي استدلال آدمي مي‌گردد.