معضلات همیشگی داوری
هميشه شرايط آنطوري نيست که ما ميخواهيم. اگر همه چيز سهل و آسان بهدست ميآمد, ديگر قهرمان شدن امري عادي و پيشپا افتاده بود. هنر اين است که با وجود تمامي موانع, موفق و پيروز شويم.
براي مثال, يکي از مشکلات اصلي ورزشهاي رزمي, معضل داوري در مسابقات است. مشکلي که بهنظر نميرسد تا آخر عمر تکواندو درست شود. مشکلات داوري دلايل زيادي دارد. از ناشيگري و ضعف داور گرفته تا خطاي دستگاه و حتي خداي ناکرده زدوبندهاي پنهان! بههرحال اگرچه آرزوي همه ما به حداقل رسيدن خطاها است, که با آموزش و تمرين کاربردي و بهتر داوران, استانداردسازي و تدوين قوانين, استفاده از تکنولوژيها و تجهيزات برتر, فيلمبرداري و بازنگري فيلم مسابقه و توجه داوران به وجدان و تعهدشان نسبت به خداوند و مردم, ميسر ميگردد. اما اين امر بهخواست ما و بهزودي محقق نخواهد شد.
بنابراين بايد خود و بازیکنانمان را مجاب کنيم که عليرغم تمامي معضلات پنهان و آشکار در مسابقات, خود را با شرايط سازگار نموده و با دلسردي و سرخوردگي, از ورزش و مسابقه کنار نکشند. نميگويم خودمان را گول بزنيم يا بهقول بعضي از مربيان: «هر ظلم و اجحافي که دلشان خواست در حقمان روا کنند, حق دارند!!! ولي ما حق نداريم حتي ناراحت شويم!!! چه برسد به اينکه اعتراض کنيم و يا حتي گريه کنيم»
براي مثال, در مسابقات ليگ, منشي زمين به طرز کار دستگاه داوري مسلط نبوده است. براي مبارز آبي 5 امتياز و 1 خطا در سيستم داوري ثبت شده بود, که با تفاضل 2 امتياز از حريف خود بالاتر بود, اما در کمال ناباوري دست مبارز قرمز بهعنوان برنده بالا رفت!!! چرا؟؟؟ اعلام شده که مبارز آبي 6 خطا داشته است!!! پس چرا سيستم1 خطا را نشان ميدهد؟؟؟ در جواب گفتند: 5 خطاي ديگر روي کاغذ ثبت شده!!!
همه مربيان و مبارزين, شرايط خرد کننده و بغضهاي در گلو مانده پس از يک ناداوري آشکار را ديدهاند و با آن آشنا هستند, اما چه ميشود کرد؟ اگر شما راه بهتري سراغ داريد, حتماً به ما هم راهنمايي کنيد.