ما باید یاد بگیریم كه دوباره بیدار شده و بیدار بمانیم؛ و البته نه به وسیله كمك‌های مكانیكی، بلكه توسط امید مطلق به سحرگاه و طلوع مهر

در زندگی ما انسان‌ها، ‌زمانی اتفاق می‌افتد كه درون‌مان به دور از هر چیزی، سرشار از نیروی هیجان است. دوستی برای احوالپرسی و گرفتن خبرهای تازه تلفن می‌كند و ما حتی نمی‌دانیم كه از كجا شروع كنیم؛ زیرا اتفاقات  بسیاری رخ داده است. ممكن است این رخدادها وقایعی بزرگ یا تنها اتفاقاتی كوچك باشند كه خیلی ساده با ایجاد انگیزه‌ای ما را صبح زود از رختخواب بیرون كشیده‌اند.

خبر خوب این است كه می‌توانیم این احساس امیدواری را به بقیه روزهای عمرمان هم وسعت داده و آن را تنها محدود به این زمان خاص نكنیم. تنها چیزی كه لازم است, یافتن یا ایجاد چیزی برای امید داشتن است. چنان‌چه اگر با هر كسی كه دوران یا دوران‌هایی سخت را در زندگی پشت سر گذاشته صحبت كنی، به قدرت نیروی امید به آینده پی‌خواهی برد.

اسرای اردوگاه‌های جنگی, با تمركز بر چیزهای جزیی مثل تماشای افراد از پشت حصار، وقایع خاص مثل بازی‌ها و یا داستان‌گویی، امید و روحیه خود را حفظ می‌كنند. به هر حال نیازی نیست خود را در چنین موقعیت بغرنجی  قرار دهید تا از تأثیر انرژی‌زای امیدواری بهره برید.

اگر كمی احساس ناراحتی و اندوه می‌كنید و یا حتی اگر چنین احساسی را ندارید، به وقوع چیزی خوب در آینده‌ای نزدیك برای خود تمركز كنید. آن چیز ممكن است رفتن به پیك‌نیك با یك دوست و یا خواندن كتابی خوب و یا گردش در پارك باشد. حتی می‌تواند كمی خارج از مسیر عادی زندگی, روزنه‌ای به منظور ایجاد اموری (چون یک نوشیدنی عالی) و یا فعالیت‌ها خاص (مثل رفتن به كلاس) كه سبب جوانی دوباره شما گردد، باشد.

اگر احساس می‌كنید كه چرا هیچ اتفاق تازه‌ای در زندگی‌تان رخ نمی‌دهد، این شمایید كه باید این اتفاق را به وجود آورید.

ماهنامه موفقیت شماره 47 سال چهارم مرداده ماه 1381 صفحه 8