چه انتظار عجیبی!!!

تو بین منتظران هم, عزیز من چه غریبی!!!

عجیب‌تر که چه آسان, نبودنت شده عادت

چه کودکانه سپردیم, دل به بازی قسمت

چه بی‌خیال نشستیم؛

چه کوششی؟؟؟

چه وفایی؟؟؟

فقط نشستیم و گفتیم؛

خدا کند که بیایی!!!