در هنرهاي رزمي، از حيوانات مختلفي به عنوان نماد استفاده مي‌شود كه يكي از آنها پلنگ است. پلنگ موجود عجيبي است كه چيزي بالاتر از خودش را نمي‌بيند. مي‌گويند وقتي ماه را در آسمان مي‌بيند، با خود مي‌گويد: «اين كيست كه از من بالاتر است؟» بنابراين پلنگ مغرور با خشم به آسمان مي‌پرد تا با چنگال‌هايش ماه را بدرد، اما نتيجة تلاش‌هايش فقط زمين خوردن و خونين شدن است!

 

 

گاهي كساني كه به عنوان‌هايي در ورزش‌هاي رزمي مي‌رسند، مغرور از توانايي‌هاي خود و تعاريف ديگران، نه‌تنها خود و ديگران را، بلكه حتي خالق خود را نيز فراموش مي‌كنند. چنان‌كه گويي هميشه به اين‌صورت بوده و به اين صورت نيز باقي خواهند ماند. حتي جسارت را به جائي مي‌رسانند كه بر خداوند متعال نيز تكبر ورزيده و با عناد و نافرماني از قوانين الهي، بر آسمان چنگ مي‌كشند! دريغ از اين كه قدرت مطلق فقط در اراده خداوند است.