بهترين درمان تكبر، توكل است. «فَمَن يَتَوَكَّل عَلَي الله فَهُوَ حَسبَه» هر كس كه به خدا توكل كند، خداوند او را كفايت مي‌كند. امام محمد باقر(ع) نيز مي‌فرمايند: «هر كس كه به غير خدا توكل كند، خداوند او را به حال خود واگذارد». توكل در امور، دو نتيجه مهم به دنبال دارد:

1) دوري از غرور و تكبّر

2) ايمني از نا اميدي و تنهايي.

 

كسي كه مقدرات خود را به خداوند متعال كه بالاترين قدرت‌ها است واگذار كند و خود را در مقابل اراده حق‌ ناچيز بداند، به فروتني و افتادگي خواهد رسيد. يكي از مصاديق توكل، راضي بودن به رضاي حقّ و مقدم داشتن رضاي خدا بر رضايت خود است. همان‌گونه كه پيشواي شيعيان علي(ع) مي‌فرمايند: «اَفضَلُ العَمَلِ ما اُريدَ بِهِ وَجهُ‌اللهِ» بهترين اعمال, کاري است که براي خدا باشد. و صدّ البته رضاي حقّ، در مهرباني با مردم، عدالت و رعايت حق‌‌الناس است. اين روايات، بهترين جملاتي هستند كه در اين خصوص گفته شده و درس‌هايي كامل براي اهل تفكر مي‌باشد كه به ياري حقّ بايد در عمل به آنها كوشا بود.