استفاده از يخ سبب کاهش خونريزي، تورم، التهاب، نيازهاي متابوليک ناحيه مجروح، درد و نيز اسپاسم عضلاني مي‌شود. در مقابل گرما موجب افزايش خون‌رساني و در نتيجه تورم، خون‌ريزي، درد و اسپاسم بيش‌تر خواهد شد.

براي سرمادرماني، يك قطعه يخ را به مدت يك دقيقه بطور ثابت بر روي عضو آسيب‌ديده نگه مي‌داريم تا در ناحيه مربوطه احساس کرختي به شخص دست دهد. حال با توجه به وسعت محدوده‌اي که بي‌حس شده، به آرامي يخ را به صورت دايره‌وار روي پوست ماساژ مي‌دهيم. اين ماساژ در آسيب‌هاي با وسعت متوسط 7 دقيقه و در نواحي بزرگ تا10 دقيقه طول مي‌کشد.

غوطه‌ور کردن عضو در آب يخ هم موثر است. اما تحمل آن براي مصدوم سخت است به علاوه نمي‌توان عضو را بالاتر از سطح قلب نگاه داشت. به عنوان قانوني کلي، در طي يک‌ساعت مي‌توان حداکثر 20 تا30 دقيقه از يخ استفاده کرد و حداقل 30 دقيقه نيز عضو را به حال خود گذاشت. مسلم است که اگر تحمل مصدوم به سرما کم باشد، بايد زمان استفاده از يخ را کاهش داد.

باندهاي فشاري

اين باندها را طوري روي عضو آسيب‌ديده مي‌پيچند که در هر دور، نصف پهناي دور قبلي را بپوشاند. فشار الاستيکي که اعمال مي‌شود، سبب کاهش تورم خواهد شد. البته بانداژ نبايد محکم انجام گيرد تا در بازگشت خون وريدي به طرف قلب اختلالي ايجاد کند. باندهاي الاستيک براي آسيب‌هاي حاد اندام تحتاني مناسب نيستند، چون قابليت محافظت اندکي ايجاد مي‌کنند.

در استفاده از باندهاي كشي احتياط كنيد. آنها با اعمال فشار، سبب كاهش خون‌رساني و در نتيجه طولاني‌تر شدن مدت درمان مي‌گردند. ضمن اين‌كه استفاده طولاني‌مدت از باندهاي محافظ، سبب تنبل شدن عضو و تضعيف مفاصل مي‌گردند. بنابراين فقط توصيه مي‌شود براي گرم‌كردن عضو، در مرحله كمپرس و بعد از اتمام يخ‌درماني استفاده شوند.