دوپينگ خون
يكي از عوامل مهم در افزايش استقامت ورزشكاران، ميزان گلبولهاي قرمز خون و ظرفيت انتقال خون و اكسيژن به عضلات است. در روش دوپينگ خون، از ورزشكاران در شرايط تمرين و تغذيه مناسب يك واحد خون (حدود نيم ليتر) گرفته شده و در شرايط انجماد نگهداري ميكنند. سپس يك روز قبل از مسابقه، خون شخص را مجدداً به خودش تزريق ميكنند تا ميزان حجم و گلبولهاي قرمز خون افزايش يابد. اين روش در المپيك تابستاني 1984 بهكار گرفته شد و دوپينگ محسوب ميشود. طي تحقيقي كه در كالج تربيتبدني استكهلم در اين خصوص انجام شد، مشاهده گرديد كه كارايي ورزشكاران در جذب اكسيژن 9 درصد افزايش يافته است. (م 7، ص 208)
از لحاظ فني دوپينگ خون به معناي استفاده از دارو نيست. هنگامي كه تزريق خون انجام ميشود، در فرد دريافتكننده ظرفيت حمل اكسيژن در اثر افزايش گلبولهاي قرمز موجود در گردش خون بيشتر ميشود. البته اين وضعيت كوتاه مدت است چرا كه وضعيت هومئوستاتيك بدن به زودي به حالت اوليه برگشته و سازگاري حاصل ميكند. يك مورد مرگ ناشي از دوپينگ خوني و همچنين عفونتهاي باكتريايي شديد مانند هپاتيت نيز در اين روش گزارش شده است.
البته به روشهاي ديگري نيز ميتوان به اثرات اين روش دست يافت. براي مثال ورزشكار ميتواند در ارتفاعات بالا و هوايي سرشار از اكسيژن براي يك دوره طولاني تمرين كند تا بر ميزان هموگلوبينهاي خون و ظرفيت اكسيژنرساني خود بيفزايد.