دوپينگ از واژه هلندي Doop به معني «غسل تعميد آيين مسيحي» گرفته شده و عبارت است از افزايش سطح عملكرد ورزشي به شكل مصنوعي و با استفاده از داروهاي نيروزا. كاربرد واژه دوپينگ، كمتر از صدسال قدمت دارد. مثال برجسته استفاده از اين مواد در بازي‌هاي المپيك 1988 سئول نمايان گشت. هنگامي كه مدال طلاي «بن جانسون» دونده كانادايي و دارندة ركورد جهاني 100 متر، به خاطر مصرف استروئيدهاي آنابوليك بازپس گرفته شد. نخستين مورد مرگ در اثر مصرف دارو در سال 1886 ميلادي، در يك مسابقه محلي دوچرخه‌سواري اتفاق افتاد و مرگ «كورت انمار جانسون» دوچرخه سوار دانماركي در المپيك 1960 رم در اثر مصرف آمفتامين، نيز خبري تكان‌دهنده‌اي براي جهان ورزش بود. مرگ «‌لين بياس» ستاره بسكتبال دانشگاه مريلند آمريكا و «دان راجرز» فوتباليست آمريكايي در سال 1986 بر اثر «اسيد وزلاكتيك» ناشي از دوپينگ بوده است.

آنچه عامل رشد اين معضل شده، نگرش غلط به ورزش است. ورزش قهرماني يك تجارت بزرگ است و احتمالاً يكي از بزرگترين صنايع رشد يافته در قرن حاضر مي‌باشد. منسوجات وابسته، توليدكنندگان كفش و وسايل ورزشي، تأمين‌كنندگان تسهيلات (نظير ساختمان‌ها) و صاحبان صنايع نو و جديد، به هيچ‌وجه مايل نيستند كه عقربه‌هاي ساعت‌شان در جهت عكس حركت كند. عصر سوداگرايي تفاوت بزرگي را ايجاد كرده است، عده زيادي به ورزش به عنوان شغلي با درآمد بالقوه و فوق‌العاده نگاه مي‌كنند. بسياري هم اصرار دارند كه ورزش در دنياي امروز نقش جنگ (مبارزه) را به عهده گرفته است و ميادين المپيك، صحنه‌هاي جنگ و كارزار است. بنابراين ممكن است كه قوانين جنگ را به‌كار برده و هر چيزي كه به سمت حمايت و پشتيباني از پيروزي گام بردارد، مطلوب و پسنديده بدانند. جاي شگفتي نيست كه بعضي با فلسفه پيروزي با هر قيمتي، از روش‌هاي نادرست استفاده كنند كه نابودي خود و اعتياد دارويي را به‌دنبال دارد. اما در حقيقت، اين‌كه فكر كنيم داروها تنها راه بهبود پتانسيل كاري هستند بسيار اشتباه است. زيرا راندمان شخص را برنامه‌هاي تمريني جسمي، شرايط رواني مناسب و رعايت مسائل تغذيه‌اي، افزايش مي‌دهند.

مصرف دارو براي افزايش و بالا بردن كارآيي در ورزش مسئلة جديدي نيست. در بازي‌هاي يونان باستان، كساني كه از ميان رژيم‌هاي غذايي خاص، از تركيبات افزايش‌دهنده كارآيي استفاده مي‌كردند گناه‌كار شناخته مي‌شدند. در طول تاريخ، بسياري از داروهاي گياهي و صنعتي براي افزايش توانايي جسمي و ورزشي مورد استفاده قرار گرفته‌اند و هر كدام پس از مدتي به‌خاطر عوارض جانبي مختلف كنار گذاشته شده‌‌اند و هنوز اكسير مؤثر و بي‌خطري پيدا نشده است. برخي ورزشكاران از حدود 40 سال پيش، از هورمون‌هاي جنسي مردانه و مشتقات آنها براي نيروزايي استفاده مي‌كرده‌اند كه امروزه بسياري از آنها دچار عوارضي مانند سرطان كبد و ناتواني جنسي شده‌اند. اخيراً داروهاي جديدي مورد استفاده بعضي ورزشكاران قرار مي‌گيرد كه هنوز حتي اثر بخشي آنها در افزايش نيروي جسمي مورد مطالعه علمي قرار نگرفته است. كميته بين‌المللي المپيك استفاده از بسياري داروها را ممنوع كرده است و آزمايشات متعددي براي اطمينان از اين امر بر روي ورزشكاران رقابت‌هاي رسمي انجام مي‌دهد.