بهترين تمركز فكر را مي‌توانيد درحالت نماز خواندن به‌دست آوريد، زيرا حالت روحاني و جايگاه مقدس نماز، انرژي‌هاي كيهاني را بهتر و بيش‌تر به‌طرف ما هدايت مي‌كند. معني و مفهوم حقيقي مديتيشن، پناه گرفتن در نام و شخصيت متعال خداوند است. در موقع نماز خواندن اگر آهسته، عميق و آرام تنفس كنيد و با حالت ريلكس و آرامش كامل نماز بخوانيد و در خلاء كامل فكري به‌سر بريد. مستقيماً به عالم روشنائي متصل مي‌شويد.  وقتي كه نمازتان را خوانديد، به حالت سجده برويد و مهر را در پيشاني و وسط دو ابرو قرار دهيد (در قسمت چشم سوم) و بعد تمركزتان را به آن نقطه معطوف كنيد. براي تمركز بيشتر در اين حالت ذكر بگوئيد. در هر تمركز 100 بار ذكرتان را تكرار كنيد.

بهترين زمان تمركز را مي‌توانيد در صبح زود حدود ساعت 4 انجام دهيد (3 الي 7 صبح).  در اين ساعت به‌خاطر سكوت، فكر روشن و آرامي پيدا مي‌كنيد و يك جريان نافذ روحاني به شما مي‌رسد. همة يوگي‌ها، خردمندان، حكيمان و عرفا در اين ساعات روي ذكرهاي مقدس خداوند تمركز انجام مي‌دهند، اين تمركز به‌صورت امواج و ارتعاشات روحاني به تمام دنيا فرستاده و پخش مي‌شوند و شما هم مي‌توانيد از ارتعاشات روحاني آنها سود ببريد. اگر عبادات (دعا، ذكر، تمركز) خود را در اين ساعت شروع كنيد، ديگر احتياج به كوشش زيادي براي تمركز فكر نداريد. سكوت آن ساعت و ارتعاشات روحاني، شما را خود به خود به حالت مديتيشن عميق مي‌برد. وقتي كه به تمركز ذكر و ياد خداوند نائل گشتيم، شاد مي‌شويم. در واقع در وجود خدا غرق مي‌شويم (عشق به خدا). تنها در اين‌صورت است كه مي‌بينيم، مي‌شنويم و حس مي‌كنيم. رسيدن به معبود،  تكامل حقيقي است.