خانم «پروانه محمدتقي‌پور تهراني» مربي تيم ملي بانوان كه اولين مدال مسابقات جهاني بانوان را در 25 سال گذشته كسب نموده است، در مصاحبه خود با روزنامه همشهري 3/8/1381 به نكته جالبي اشاره مي‌كند:

 پروانه تهراني

 

در بوسان، اولين مسابقه‌ام روز شنبه 20 مهرماه 81 بود. در وزن من 16 نفر بودند كه بدترين قرعه هم به من خورده بود. چون مسابقات تك حذفي برگزار مي‌شد، قرعه خيلي مهم است. روزي كه قرعه‌كشي انجام شد، به بقيه گفتند: قرعه‌تان خيلي خوب است. ولي كسي به من چيزي نگفت. به يكي از بچه‌ها استراحت خورده بود و به ديگري بحرين. اما بازي اول من با ويتنام بود.

ويتنام تيم قدرتمندي دارد و حريف من هم نايب قهرمان جهان بود. اما من اين را نمي‌دانستم. وقتي مسابقه تمام شد، بقيه گفتند: «مي‌دوني چه‌كار كردي؟» تازه آنجا فهميدم كه با چه حريف قدري مبارزه داشتم. اين هم يكي از شگردهاي مربيان بود. چون اگر اين را مي‌دانستم، مسلماً طور ديگري مسابقه مي‌دادم. حريف ابهت خاصي داشت و همه او را مي‌شناختند و احترامش مي‌كردند. اما من او را دو بر يك بردم!

 مسابقت بوسان كره